نخستین آمارگیری مل ی کشاورزی ایران، در سال 1339 انجام شد. این آمارگیری به صورت نمونه‌گیری و همگام با نخستین سرشماری جهانی کشاورزی در سال 1950 اجرا شد. در سال 1339 لغایت 1352 آمارگیری‌های کشاورزی روستائی در دستور کار مرکز آمار ایران قرار گرفت.
سال 1352، ‌برای نخستین بار روستاهای کشور از نظر فعالیت‌های کشاورزی مورد سرشماری قرار گرفت. در این سرشماری برای هر آبادی، ‌یک پرسشنامه در نظر گرفته شده و اطلاعات لازم از طریق مطلعین آبادی اخذ گردیده، نتایج این سرشماری به رغم کاربردهای فراوان در زمینه برنامه‌ریزی و توسعه کشاورزی و روستائی به دلیل آنکه آبادی به عنوان واحد آماری محسوب شده بود در نمونه‌گیری‌های بعدی کارائی لازم را نداشت.
لذا مرکز آمار ایران طرح و برنامه نخستین سرشماری عمومی کشاورزی از واحدهای تولید کشاورزی یا بهره‌برداری‌های کشاورزی را برای اجرا در سال 1367 در دستور کار قرار داد.
از خصوصیات اساسی این سرشماری انطباق جامع با روش‌های سرشماری جهانی کشاورزی دور 1990 بخش آماری سازمان فائو بشود. بر اساس این روش‌ها، ‌واحد آماری، بهره‌برداران کشاورزی و سطح جغرافیائی جمع آوری اطلاعات شامل مناطق روستائی و شهری و همچنین خانوارهای غیر ساکن (عمدتاً عشایری) بود.
سرشماری عمومی کشاورزی 1367 با مشارکت همه جانبه وزارت جهاد کشاورزی در پائیز همان سال به مرحله اجرا درآمد. از اهداف مهم این سرشماری تهیه چارچوب‌های آماری برای نمونه گیری‌های بعدی بود.
انجام سرشماری عمومی کشاورزی در سال 1372 و 1382 تکرار شد و اجرای سرشماری برای 1392 در دستور کار مرکز آمار ایران قرار داد. با انجام سرشماری‌های عمومی کشاورزی زمینه‌های لازم برای آمارگیری‌های نمونه‌گیری کشاورزی انجام شد. فهرست این آمارگیری‌ها عبارتند از:
آمارگیری باغداری، آمارگیری‌ زراعت، آمارگیری دامداری، آمارگیری بخش طیور، آمارگیری از بهره‌برداری‌های گل و گیاهان زینتی و….
علاوه بر سرشماری‌ها و آمارگیری‌های فوق برخی اطلاعات آماری ثبتی کشاورزی از طریق سازمان‌ها و معاونت‌ها تابعه وزارت کشاورزی دریافت می‌شود که به صورت سالانه در سالنامه آماری کشور منعکس می‌گردد.